Eerste woorden na een zwarte bladzijde

Normaal gesproken zou hier gisteren deel 3 van 'Ode aan de Benelux' staan. Vanwege de gebeurtenissen in Amerika van afgelopen zondag heb ik besloten om dit een week op te schuiven. Ik gebruik deze ruimte, na een gitzwarte bladzijde in de game-geschiedenis, nu even liever om te spreken vanuit mijn hart en om zowel esports als gaming in het zonnetje te zetten. Want een ding is zeker: zonder gaming was ik niet waar ik nu ben.

Lang heb ik getwijfeld hoe ik dit stuk überhaupt moest beginnen. Het moge duidelijk zijn dat ik veroordeel wat er afgelopen zondag in Jacksonville is gebeurd, dus dat behoeft geen verdere toelichting. Het politieke aspect van de discussie ga ik ook zeker niet belichten, want daar heb ik te weinig verstand van. Het oogpunt dat over blijft is even simpel als effectief, namelijk dat van mijzelf. Ik ben een gamer, al sinds ik kan lopen. Daarom kan ik ook met een gerust hart zeggen dat gamen het beste is dat me ooit is overkomen. Dat er zondag een individu besloot om een aantal levens te verwoesten, heeft niets met spelletjes spelen te maken. 

 

Toen ik begon met online gamen had ik weinig vrienden. Ik had wat klasgenoten waar ik het goed mee kon vinden en daar ging ik dus ook mee spelen. Doordat we online andere mensen ontmoetten, gingen we daar ook weer mee spelen. Wat dat betreft is de online gaming community een grote sneeuwbal die oneindig kan blijven rollen. Natuurlijk zijn er genoeg mensen waar je het niet mee kunt vinden, maar dat hoeft ook niet. Het hele punt is dat gamen mensen bij elkaar brengt en je kunt uiteindelijk zelf kiezen bij wie je blijft hangen en bij wie niet.

 

Dan zijn er nog gaming-events. Je weet wel, zo eentje die zondag verpest werd door die gek. Dat was een toernooi, waar we er in Nederland ook een paar van hebben. Op sommige LAN's (want zo noemen wij ze) zijn wel meer dan 1000 gamers bij elkaar om een weekend lang in elkaars zweterige aroma games te spelen. Waarom? Omdat gamen verbroedert. Gamen is allang niet meer eenzaam op je zolderkamertje wegkwijnen. Met de komst (én groei) van online community's, websites zoals Twitch, communicatie-programma's zoals Discord en grote landelijke evenementen zijn de bevordert gamen de communicatie tussen grote groepen mensen steeds meer.

 

En dan esports. Man man man, wat ben ik blij met esports. Competitie, sfeer, rivaliteit. Ik zal nooit vergeten dat ik voor het eerst een groot esports-evenement bezocht. Het was de finale van de EU LCS (League of Legends) in Rotterdam. Vanaf de eerste stap die ik daar binnen zette stond het kippenvel op mijn armen. Net als in Barcelona, Hamburg, Berlijn en Parijs. Overal waar esports komt zorgt het voor verbroedering en plezier. Zij aan zij zitten rivalen van elkaar in het publiek. Bij winst én verlies is er steun van de fans. Geen enkele andere sport krijgt dit voor elkaar.

 

Al deze evenementen heb ik bezocht met vrienden die ik stuk voor stuk ken via Twitch of een ander online platform. Maandenlang gameden we met elkaar, maar hadden we elkaar nog nooit ontmoet. Nu spreken we eens in de zoveel tijd af en maken we zelfs roadtrips van honderden kilometers samen. Het zijn échte vriendschappen, voor het leven. Je bent al gewend om elkaar weinig te zien, maar spreekt elkaar bijna elke dag. Je deelt geheimen, problemen en de meest persoonlijke details. Ik geloof in online vriendschappen.

 

Laten we de kracht van onze community's gebruiken om die waanzin van afgelopen zondag te overschaduwen. Twijfel na dit drama nooit om naar een evenement te gaan, want je ontneemt jezelf een enorme ervaring. Speel, geniet, maak vrienden en geniet nog meer. Bezoek evenementen of zoek je online vrienden op aan de andere kant van Nederland. We hebben één gedeelde passie, laten we dat koesteren.

Reactie schrijven

Commentaren: 0